شکلات

يک فال

هاتفی از  گوشه  میخانه  دوش          گفت ببخشند گنه می بنوش

لطف  الهی  بکند  کار خویش             مژده رحمت برساند سروش

عفو خدا بیشتر از جرم ماست             نکته سر بسته چه گویی خموش

این  خرد  خام  به  میخانه  بر              تا می لعل آوردش خون بجوش

گر چه وصالش نه به کوشش دهند       هر قدر ای دل که توانی بکوش

گوش من و حلقه گیسوی یار              روی من و خاک در می فروش

رندی حافظ نه گناهی است صعب        با  کرم  پادشه  عیب  پوش

داور دین شاه شجاع آنکه کرد              روح قدس حلقه امرش بگوش

ای ملک العرش مرادش بده                 وز خطر چشم بدش دار گوش

 

دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳۸٥> | پيامهاي شكلاتي ()

نويسنده

مریم